สวัสดีค่ะ
ไม่ได้มาเขียนแบบจริงๆจังๆมานานแล้ว ก็เป็นเพราะว่าไม่มีเวลา แล้วก็ไม่รู้ว่าจะเขียนอะไรค่ะ เวลาผ่านไปนานแล้ว ได้คิดอะไรหลายๆอย่าง มีหลายครั้งที่ไม่ได้ภูมิใจกับตัวเองเท่าไหร่ มีความรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนคิดมาก ขี้น้อยใจ อะไรมากมายวุ่นวายไปหมด เหมือนเป็นคนโรคจิต แบบว่ามันเครียดตลอดเวลาเลยนะ แล้วมันไม่มีความสุขเลย นั่งคิดไปคิดมาก็อาจจะเป็นไปได้ว่าเราไม่มีความสุขกับงานที่ทำ แล้วมันมีผลกระทบมาถึงเรื่องชีวิตส่วนตัว ซึ่งมันก็เป็นความจริงอ่ะนะคะ ว่าไปก็สงสารแบรนเดนเพราะว่าเค้าต้องอยู่กับเรา มีความรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนโชคดีที่มีเพื่อนร่วมชีวิตที่ดีค่ะ ......
ที่ไม่ชอบในตัวเองตอนนี้ก็คือหน้าที่การงานค่ะ เพราะมีความรู้สึกว่ามันเป็นงานที่ไม่มีอะไรหน้าภูมิใจเลย แต่มันก็โทษใครไม่ได้อีก นอกจากโทษตัวเอง
ที่เล่าๆมาก็เป็นเรื่องที่ไม่น่าอ่านสักเท่าไหร่ แต่มันเป็นความกดดันในใจค่ะ
ปีใหม่นี้จะทำอะไรใหม่ๆให้กับตัวเอง สิ่งที่ผ่านมาช่างมัน เป็นรสชาติของชีวิต
ฮี่ๆๆๆ เปลี่ยนอารมณ์ได้ไวมากมาก หลังจากที่ฟูมฟายมาชาติเศษ อุ้มก็เริ่มหางานใหม่ ได้ไปสัมภาษณ์งานที่ชิคาโก้ แต่ด้วยความโลภมาก ทำให้ลาภหายไปค่ะ แบบว่าขอเงินเดือนมากไป ต่อรองกันไปสองรอบ เค้าไม่โทรกลับมาเลยค่ะ ตอนนี้มาเสียใจที่ว่าไม่น่าขอมากไป เพราะว่าอุ้มก็ไม่ได้มีประสบการณ์ทางนี้ ไม่น่าไปต่อรองกับเค้าเลย แต่ไม่เป็นไรค่ะ มันไม่ได้มีงานเดียว ถือเอาว่ามันไม่ได้เป็นเวลาของเรา เอาเป็นว่าเป็นการเรียนรู้กันไป แต่อย่างว่าจะเปลี่ยนงานทั้งที่ใครจะอยากได้เงินน้อยกว่าเล่าเน๊าะ
ตอนนี้อุ้มกับแบรนเดนกำลังทำเรื่องย้ายไปที่ชิคาโก้ค่ะ คงประมาณต้นเดือนมีนานี้ค่ะ ก็ตื่นเต้นแล้วก็กลัวนะคะ แต่การย้ายครั้งนี้จะเป็นการเปิดทางเดินสายใหม่ให้กับหน้าที่การงานแล้วก็อะไรหลายๆอย่างค่ะ ตอนนี้ก็จะเก็บเงินกันหนักหน่อย เพราะว่าต้องทำการปรับปรุงบ้านเพื่อที่จะขายค่ะ
ตอนนี้กำลังค้นหาตัวเอง แต่ก็มีความสุขดีค่ะ
